รถไฟ ยานพาหนะสำคัญในยุคบุกเบิกของการขนส่งทางบก

รถไฟ เป็นยานพาหนะประเภทหนึ่งที่ใช้ในการคมนาคมและการขนส่งทางบกโดยขับเคลื่อนไปตามราง 2 เส้นขนานกันรวมถึงประเภทรางเดี่ยวและรางพลังงานแม่เหล็ก รถไฟมีลักษณะเป็นตู้โดยสารต่อกันเรียกว่า โบกี้ ซึ่งลากจูงโดยหัวรถจักรซึ่งเป็นเครื่องยนต์ที่ใช้ในการเคลื่อนที่ รถไฟมีการพัฒนาทั้งในด้านความสะดวกสบาย ความเร็ว ปัจจุบันมีการผลิตรถไฟความเร็วสูงเข้ามาเพื่อขนส่งผู้โดยสารได้รวดเร็วขึ้น รถไฟยังถูกแบ่งออกหลายชนิดเช่น หัวรถจักร, รถโดยสาร, รถดีเซลราง, รถสินค้า รถไฟเริ่มคิดค้นขึ้นในช่วงปี 1800 ที่ประเทศอังกฤษ เริ่มแรกถูกใช้ในการขนถ่านหินโดยการใช้ม้าลากจูงไปตามราง ต่อมาในปี 1814  จอร์จ สตีเฟนสัน นักประดิษฐ์ชาว อังกฤษได้คิดค้นสร้างหัวรถจักรไอน้ำนำมาใช้แทนการลากจูงด้วยม้า ซึ่งหัวรถจักรไอน้ำนี้ยังคงใช้ในการขนถ่านหินซึ่งสามารถขนถ่านหินได้มากกว่า เริ่มแรกนั้นยังไม่ ได้แพร่หลายหรือใช้เป็นระบบการขนส่งนัก ต่อมาเริ่มมีการพัฒนาและผลิตรถจักรไอน้ำที่มีแรงขับเคลื่อนมากกว่าและเริ่มใช้ในการขนส่งผู้โดยสารและขนส่งสินค้าซึ่งใช้ ระบบรางในการขนส่ง กลายเป็นที่นิยมมากของผู้คนในยุคนั้นเนื่องจากการเดินทางที่รวดเร็วกว่าการเดินทางด้วยม้าลากจูง รถไฟจึงกลายเป็นยานพาหนะที่แพร่หลาย ที่สุดในยุคนั้น เริ่มตั้งแต่อังกฤษ, อเมริกา, แคนาดา, เอเชีย, ออสเตรเลีย รถไฟเริ่มวิวัฒนาการมากขึ้นโดยผลิตหัวรถจักรไอน้ำที่ใหญ่ขึ้นและสามารถลากจูงโบกี้รถไฟได้ มากขึ้น รถไฟเข้ามามีบทบาทในประเทศไทยช่วงปี พ.ศ. 2433 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทางรถไฟสายแรกคือเส้นทาง กรุงเทพมหานคร ถึง สมุทรปราการ ปัจจุบันประเทศไทยมีเส้นทางรถไฟเกือบทั่วประเทศระยะทางกว่า 3,855 …