เรือดำน้ำ สุดยอดยานพาหนะที่มากที่สุดแห่งยุคสงครามโลก

เรือดำน้ำ ตัวเรือสร้างขึ้นด้วยเหล็กที่ทนต่อแรงดันใต้น้ำนอกจากจะใช้ในการรบแล้ว พาหนะชนิดนี้ยังถูกสร้างเพื่อสำรวจใต้ทะเลลึกซึ่งเป็นจุดที่มนุษย์ไม่สามารถดำลงไปได้ การประดิษฐ์นั้นถูกคิดค้นและสร้างขึ้นตั้งแต่ช่วงปี 1620 โดยลำแรกที่สร้างขึ้นจุคนได้ 12 คน ดำลงน้ำในระดับ 4 เมตรและเคลื่อนที่ไกลที่สุด 8 กิโลเมตรเท่านั้น เรือดำน้ำถูกพัฒนาเรื่อยมาจนถึงในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 มีการสร้างเรือดำน้ำเพื่อใช้ในการโจมตีศัตรูซึ่งสามารถดำลงใต้น้ำได้ลึกระดับ 100 เมตรและสามารถจุคนได้กว่า 100 คน รวมถึงยังสามารถอยู่ใต้น้ำได้นานหลายเดือน

เรือดำน้ำ เป็นยานพาหนะประเภทเรือรบชนิดหนึ่งที่ไม่ได้ถูกใช้ในเชิงพาณิชย์แต่ถูกใช้ในด้านการสงครามและทางการทหาร เรือดำน้ำเป็นเรือรบที่ปฏิบัติหน้าใต้ผิวน้ำในระดับความลึก 200 – 1,000 เมตร

 

นอกจากนี้แล้วปัจจุบันเรือดำน้ำมีการออกแบบและสร้างขึ้นเพื่อใช้ประโยชน์ในด้านต่างๆมากขึ้นเช่น การสำรวจใต้ทะเล, การวางสายเคเบิลใต้น้ำ, การสำรวจรอยต่อของเปลือกโลก, การสำรวจซากเรือ และศึกษาสิ่งมีชีวิตใต้ทะเล ซึ่งส่วนใหญ่เรือดำน้ำจะสร้างขึ้นเพื่อใช้ประโยชน์ใต้ผิวน้ำไม่ลึกมาก แต่หากสำรวจใต้ทะเลที่ลึกมากต้องมีการสร้างและออกแบบที่แข็งแรงมากขึ้น เรือดำน้ำลำแรกถูกสร้างขึ้นในปี 1620 โดยชาวดัตซ์เพื่อใช้ในงานราชการของ พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษและได้รับการออกแบบโดยนักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษชื่อว่า วิลเลี่ยม บอร์น โดยเรือดำน้ำชนิดนี้ใช้วิธีการขับเคลื่อนโดยการพาย

เรือดำน้ำ

ในช่วงสงครามโลก ครั้งที่ 1 และ 2 นั้นมีการสร้างเรือดำน้ำขึ้นมาหลายลำเพื่อใช้ในการรบโดยเรือมีลักษณะลำตัวเรือคล้ายแคปซูลแบบลูกกระสุนด้านปลายมีลักษณะแหลมและเป็นส่วนของใบพัดมีคลีบเรือ 2 ใบและอีกส่วนคือส่วนของหอบังคับลักษณะยืนออกจากตัวเรือคล้ายคลีบฉลาม ส่วนใต้ท้องเรือมีช่องยิงตอปิโดจำนวน 2 ช่องภายในมีกลไกที่สามารถควบคุมให้เรือลอยและจมน้ำได้

ซึ่งมาจากทฤษฎีเกี่ยวกับแรงดันและแรงจมของวัตถุซึ่งภายในเรือนั้รจะมีส่วนที่สูบน้ำเข้ามาในลำเรือเพื่อให้เรือมีน้ำหนักมากกว่าน้ำและจมลงและเมื่อขึ้นสู่ผิวน้ำเรือจะดันน้ำออกและอากาศเข้ามาแทนที่ทำให้เรือลอยขึ้น หลังสิ้นสุดสงครามเป็นยุคของการสำรวจใต้น้ำทำให้มีการออกแบบเรือดำน้ำที่สามารถทนแรงดันมหาศาลของน้ำได้ซึ่งในปี 1987 ได้มีการออกแบบเรือดำน้ำเพื่อลงไปค้นหาซากเรือไททานิคที่จมลงในระดับ 4,000 เมตรได้สำเร็จ หรือในปี 2012 โครงการซาแลนเจอร์ดีพสำรวจร่องลึกมาเรียนา เป็นต้น